Tagi
czwartek, 11 października 2012

Głogi są to małe drzewka lub krzewy o ciernistych pędach, spotykane na terenie całego kraju. Liście tych roślin są rozmaite, w zależności od gatunku; kwiaty białe, czerwone lub różowe o niezbyt przyjemnym zapachu; owoce czerwone, pomarańczowe, żółte lub czarne. Niektóre gatunki głogów są wyjątkowo ozdobne, mają piękne pełne kwiaty, a ich liście przybierają jesienią jaskrawe barwy. Głogi ozdobne mogą być sadzone pojedynczo lub w grupach, a nawet w żywopłotach. Nie mają specjalnych wymagań glebowych - udają się nawet na terenach suchych. Spośród licznych gatunków głogów dwa z nich warto poznać nieco bliżej.

głóg ozdobny

Głóg ostrogowy, jeden z najbardziej popularnych gatunków, to drzewko o wysokości kilku metrów lub wysoki krzew, z rozłożystą koroną, małymi białymi kwiatami. Owoce liczne, ciemno czerwone.

głóg jednoszyjkowy

Głóg jednoszyjkowy jest krzewem na żywopłoty. Ma małe białe kwiaty i kuliste, wiśniowoczerwone owoce z jedną pestką.

wtorek, 09 października 2012

Jest to drzewo o dużej sile witalnej. Już przed wiekami uważano, że przebywanie w pobliżu dębu wzmacnia bioprądy człowieka.
Wszystkie dęby to silne, długowieczne drzewa. Rosną dobrze nawet w glebach przeciętnych.
Dąb czerwony to drzewo dość szybko rosnące, o maksymalnej wysokości ok. 30 m, szerokiej koronie z dużym prześwitem światła, liściach dużych (ok. 25 cm), jesienią barwy jaskrawoczerwonej. Pochodzi z Ameryki Północnej.

dąb czerwony     dąb czerwony
Dąb błotny jest niższy niż czerwony, koronę ma bardziej wydłużoną, liście mniejsze, jesienią barwiące się na czerwono. Pochodzi ze Stanów Zjednoczonych.

dąb błotny  dąb błotny
Dąb szypułkowy jest drzewem o szerokiej, rozłożystej koronie, grubych, silnych konarach i skórzastych liściach. Nazwa dębu wywodzi się od tego że jego owoce umieszczone są na długich szypułkach. Występuje pospolicie w całym kraju. Lubi gleby żyzne i dostęp światła słonecznego.

dąb szypułkowy   dąb szypułkowy
Dąb bezszypułkowy wiosną rozwija się później niż szypułkowy. Owoce wyrastają bez szypułek.

dąb bez szypułkowy  dąb bezszypułkowy

niedziela, 07 października 2012

Pietruszkę naciową można uprawiać w doniczce na oknie, znakomicie udaje się w ogródkach i na działkach w całej Polsce, gdyż jest odporna na mrozy (zimuje w gruncie). Nie wymaga specjalnych zabiegów pielegnacyjnych poza systematycznym nawożeniem i odchwaszczeniem. Należy ją wysiewać wczesną wiosną, w marcu, w rzędy odległe od siebie o 30-40 cm. Po wzejściu roślin trzeba je przerywać, zostawiając rośliny w rzędzie 10-12 cm. Pietruszka naciowa dobrze znosi przesadzanie, można więc ją przenosić z miejsca wysiewu nasion na inne stanowisko. Liście można zbierać przez cały rok. Pietruszkę naciową ścina się kilkakrotnie w ciągu sezonu wegetacyjnego w razie potrzeby. Do pędzenia przenosi się korzenie pozbawione liści we wrześniu do inspektu. Od grudnia do marca można z 1 m 2  zebrać 2-2,5 kg liści. Najbardziej wartościowe odmiany to: Naciowa Paprociolistna, Non plus ultra, Perfection i Paramount. Pietruszka naciowa jest rośliną dwuletnią, ale często rośnie na jednym stanowisku znaczniej dłużej. Ma dużo zielonych, aromatycznych liści i rozgałęziony, zdrewniały korzeń. Blaszki liściowe pietruszki naciowej są trójdzielne, kędzierzawe, gładkie lub ząbkowane - w zależności od odmiany. Liście zawierają bardzo duże ilości witaminy C, B 1, B 2 ,karotenu (prowitamina A) oraz soli mineralnych, głównie wapnia i żelaza.

pietruszka naciowa

 

 

czwartek, 04 października 2012

Kwitnie w czerwcu i lipcu. Zbiera sie grube korzenie, nasiona w sierpniu i wrześniu. Odwar z korzeni i liści pije sie przy chorobach żołądka, wzdęciach, chorobach dróg moczowych.
Do pietruszki podobne są dwie bardzo jadowite rośliny: blekot ogrodowy, i szczawół plamisty. Łatwo można sie ustrzec przed pomyłką. Liście blekotu i szczawołu potarte w palcach, wydają nieprzyjemną woń, podobną do mysiego moczu: ponadto kwiaty tych roślin są białe, pietruszki zaś zielonkawobiałe.
Z  zielnika Syreniusza: ,,Pietruszka w potrawach użyteczna albowiem szłamawatość  flegmiste rozprawuje i wywodzi z moczem. Kiszki i żywot wszystek posila, tak surowa, jako i warzona. Dychawicznym także i kaszlącym jest ratunkiem: korzenie pietruszczane, drobno pokrojone, garść wziąwszy, w 4 kwartach wody do połowicy warzyć, a tej polewki 6-8 łyżek z 4 łyżkami z syropu z hyzopu ciepło na czczo i na noc pić. Krzyżów bolenie i pacierza uśmierza sok ze świeżej pietruszki.''

PIETRUSZKA ZWYCZAJNA

 

wtorek, 02 października 2012

Jest to roślina dwuletnia, którą możemy uprawiać na każdej glebie. Zimą stare korzenie warto umieścić w doniczce z ziemią. W ten sposób zapewniamy sobie wartościową przyprawę w okresie braku witamin. Natkę pietruszki można ususzyć lub utrwalić w soli;ubitą warstwami w słoiku przechowywujemy do nowych zbiorów.
  Powszechnie, choć w niewielkich ilościach spożywana pietruszka zasługuje na szczególną uwagę. Korzenie jej mają działanie moczopędne, sok z korzeni usuwa szybko ból oraz opuchlinę wywołaną użądleniem  pszczoły, osy lub komara. W natce pietruszki jest znaczna ilość witamin:100 g ziela zawiera aż 200 mg witaminy C, spora witaminy A, E i nieco mniej B, D i K , a także ponad 10 mg żelaza, dużo wapnia, potasu, fosforu i magnezu.
  Działkowcy winni zainteresować się pietruszką naciową, która uprawia się podobnie jak odmiany korzeniowe. Liście pietruszki naciowej, obok wszystkich wartości smakowych oraz zawartości witamin i soli mineralnych są piękną dekoracją kanapek, sałatek i innych potraw.

pietruszka

niedziela, 30 września 2012

Czosnek To nie tylko przyprawa, lecz również cenna roślina lecznicza o wybitnych właściwościach dezynfekujących , zapobiegająca miażdżycy naczyń i nadciśnienia, moczopędna, przeciwreumatyczna, pobudzająca przemianę materii.
Intensywny zapach czosnku - usuwają częściowo - natka pietruszki, jabłka, palona kawa i mleko. Nie należy jeść dużo czosnku, wystarczą 1-2 ząbki dziennie, za to wskazane jest spożywanie tej przyprawy systematycznie (najlepiej po kolacji). Szczególnie dużo czynnych fitoncydów ma czosnek świeży, zwłaszcza sok z młodych cebulek spożywanych na surowo.
Udaje się na każdej glebie, jeśli jest tylko dostatecznie wilgotna. Sadzi sie go jesienią, w październiku, albo wczesną wiosną - na głębokości 3 cm, w rozstawie 25 cm na 10 cm. Czosnek nie wymaga szczególnej pielęgnacji poza odchwaszczaniem i systematycznym podlewaniem. Zbiera się go w sierpniu i wrześniu, wiąże w warkocze i przechowuje w chłodnym miejscu.

czosnek

czwartek, 27 września 2012

Grzyby te występują na całym świecie, w Europie stwierdzono ich aż 50 gatunków. Czernidlaki wyrastają najczęściej po deszczu, rosną szybko i po krótkim czasie ulegają rozkładowi, rozlewając się w czarną maź. Można je spotkać na dobrze nawożonych łąkach i pastwiskach, na trawnikach i w ogródkach, a nawet w szklarniach i inspektach. Często rosną gromadnie, tworząc wielkoowocnikowe kępy. Jednym z przedstawicieli czernidlaków jest czernidlak kołpakowaty. Kapelusz, wysokości do 13 cm, biały, walcowaty, na całej powierzchni jest pokryty odstającymi łuskami. Po dojrzeniu brzeg kapelusza odgina się na zewnątrz i rozpływa. Blaszki są wolne, początkowe białe, później różowe, a w końcu czarne. Trzon, biały, gładki, opatrzony pierścieniem, wewnątrz pusty, dorasta do 20 cm. Miąższ ma delikatny zapach i łagodny smak. Młode owocniki czernidlaka kołpakowatego są jadalne, ale po ich spożyciu należy wystrzegać się napojów alkoholowych. Nawet mały kieliszek wina może spowodować zatrucie.

czernidłak kolpakowaty   

wtorek, 25 września 2012

W ogrodach uprawia się również czarnuszkę damasceńską, o oryginalnych, niebieskich, rzadziej białych kwiatach. Niektóre odmiany mają kwiaty pełne. Czarnuszką można ozdabiać grzędy i rabaty, nadaje sie na kwiaty cięte, bowiem wyjątkowo długo utrzymuje się w wodzie, dając piękne efekty dekoracyjne. Nasiona wysiewamy wprost do gruntu w końcu marca lub - najpóźniej - na początku kwietnia, jeżeli zależy nam na wczesnym kwitnieniu. Na późniejsze kwitnienie siejemy nasiona w maju i czerwcu. Czarnuszka kwitnie od czerwca do końca sierpnia. Wysokość roślin do 30-50 cm. Ponieważ czarnuszka silnie sie rozrasta, nasiona należy siać rzadko - w rzędach co 15-25 cm - i rośliny przerywać, pozostawiając najładniejsze w odstępach 10-centymetrowych. Czarnuszkę można uprawiać na różnych glebach, wymaga jednak stanowiska słonecznego. Liczne nasiona zebrane są w mieszkach. Dekoracyjnie wyglądają także suche bukiety z czarnuszki.

czarnuszka damasceńska

piątek, 21 września 2012

Czarnuszka jest to chwast zbożowy, rosnący pospolicie w Europie południowej i Azji zachodniej. W krajach śródziemnomorskich czarnuszkę uprawia się powszechnie i stosuje często w gospodarstwie domowym jako pachnącą przyprawę do pieczywa. Podnosi ona nie tylko wartości smakowe chleba i bułek lecz także pobudza trawienie i odkaża jamę ustną. W Polsce jest również uprawiana ale czasem spotykamy dziką oraz ozdobną. 

Czarnuszka wyrasta do 40 cm wysokości. Liście ma przypominające koper lub rumianek lekarski. Kwiaty białe, różowe, niebieskie i liliowe, dość duże, są bardzo dekoracyjne, zwłaszcza u odmian ozdobnych. Owoce czarnuszki to zrośnięte ze sobą mieszki w liczbie od 5 do 10. Nasiona czarne podłużne, zawierają od 0,5 do 1,5% olejku eterycznego o aromatycznym zapachu i ostrym smaku.

nasiona czarnuszki 

Czarnuszkę wysiewa sie w kwietniu, na rabatach, a nasiona zbiera się w sierpniu do połowy września.wrześniu, wykrusza sie z mieszków i przechowuje w szczelnie zamkniętych słoikach. Wysiewa sie je bezpośrednio do gruntu w rzędy co 40 cm., na głębokość 0,5 cm. Na metr kwadratowy potrzeba 1,5 g nasion. Nasiona wschodzą po tygodniu. Trzeba je starannie odchwaszczać. Przed kwitnieniem roślinki trzeba obredlić.

Rośliny ścinamy nożem, sierpem lub sekatorem, gdy większość mieszków zaczyna brunatnieć, a łodygi żółkną. Ścinamy je rano lub w dni pochmurne, wiążemy po kilka sztuk i dosuszamy na strychu.

czarnuszka

środa, 19 września 2012

Warzywo to pochodzi od cykorii rosnącej na przydrożach w całej prawie Europie, rośliny o niebieskich kwiatach i drobnych liściach. Uprawa cykorii sałatowej jest rozpowszechniona w krajach Europy zachodniej. Jest smaczna i zdrową rośliną. Zawiera niewielkie ilości witamin, natomiast nieco więcej soli mineralnych i białek. Powszechnie uprawiana jest odmiana ,, Witloof'', bardzo pienna, dająca zwarte, pękate glówki. Cykoria wymaga gleby piaszczysto-gliniastej, nawiezionej, głęboko uprawionej, umiarkowanie nawodnionej. Nasiona wysiewa sie w końcu maja do połowy czerwca, bezpośrednio na zagonach, a po wschodach rośliny przerzedza się, pozostawiając je w odstępach 6-10 cm.Później rośliny na bieżąco pielimy i usuwamy pędy nasienne. W końcu października lub nawet później wykopuje się cykorie, przycina liście i przygotowuje do pędzenia w ciepłych i wilgotnych pomieszczeniach. W takich warunkach tworzą się główki o wartości użytkowej.

cykoria

1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 9